Energy & Sustainability.

AI komt ernaast te staan, niet in de plaats van. Het regelsysteem houdt zijn eigen grenzen, blokkeringen en handbediening. Het model leest meetdata mee, meestal via de historian of een datalaag, en geeft daar een voorspelling of een advies voor terug. In de eerste fase schrijft het niets terug naar het proces. Pas als de voorspellingen over een afgesloten periode kloppen en de terugvalprocedure beschreven is, gaat er een signaal het regelsysteem in, en dan binnen de grenzen die dat systeem zelf al bewaakt.

Begin bij een proces waar al betrouwbare meetdata van bestaat en waar een verkeerde uitkomst niet meteen de levering raakt. Vraagvoorspelling en conditiebewaking van assets zijn daarom gebruikelijke startpunten: de data staat er al en het resultaat is binnen weken te vergelijken met de bestaande werkwijze. Autonome sturing van netassets is het eindpunt van die route en niet het beginpunt. Die stap volgt als de voorspellingen aantoonbaar kloppen, de risicogrenzen vastliggen en de terugvalprocedure beschreven is.

De inputs zijn het overzichtelijke deel: een reeks van het werkelijke verbruik, weergegevens en een kalender met feestdagen en vakanties. Wat de uitkomst bepaalt, is de kwaliteit van die reeks. Gaten zonder uitleg, een meeteenheid die halverwege verandert, storingen die niet als storing gemarkeerd staan en achteraf gecorrigeerde standen leren het model patronen aan die er nooit waren. Die fouten zijn later moeilijk te herkennen, want het model blijft gewoon een plausibel getal geven.

Door het te beoordelen op periodes die het niet heeft gezien, nooit op de data waarop het is getraind. Zet de voorspelling naast de werkelijke meting over een afgesloten periode en vergelijk de afwijking met de methode die u vandaag gebruikt, bijvoorbeeld een ervaren planner of een vuistregel. Kijk daarna waar de fouten vallen. Een acceptabel gemiddelde verbergt vaak juist de uren waarin het misgaat, en dat zijn de uren die geld of leveringszekerheid kosten.

Een veelvoorkomende fout is een model bouwen waar niemand naar handelt. Een voorspelling die niet op het planbord, in de onderhoudsplanning of op de handelsdesk terechtkomt, verandert niets aan de operatie. Een tweede valkuil is eigenaarschap: zodra het projectteam weg is, voelt niemand zich verantwoordelijk voor het model en grijpt er dus ook niemand in als het gaat afwijken. De derde is een model als af beschouwen. Het net verandert door zonnepanelen, warmtepompen en laadpunten, waardoor nauwkeurigheid van vorig jaar ongemerkt wegzakt.